2

Den samya amituhu,
Ing sajroning jaman kalabendu,
Yogya sami nyenyuda ardaning ati,
Kang nenuntun mring pakewuh,
Uwohing panggawe awon.

(Semoga bersama-sama mematuhi, di dalam zaman terkutuk, baiklah mengurangi angkara hati, yang membawa kepada bahaya, (itulah) buah perbuatan buruk.)